work - live - life

De cooooolste werkgever!

Back in business

Back in business, dus weinig ruimte voor inspiratie voor de blog. Aiaiai. Het gekke is, dat je denkt dat er met veel drukte juist creativiteit opkomt, maar mijn hersenen lijken in drukke tijden enkel geprogrammeerd om te kunnen TS-en… En niet eens écht TS-en, want de opdracht die mijn team op volle toeren bezighoudt, is een restructuring opdracht. En eindelijk mogen we een naam noemen van de klant, want dat heeft de krant ook al gedaan… Grontmij it is!

En dus De Bilt it is! Want hetnieuwewerken geldt ook bij ons: laptop in de tas, en gááán… Al een hele tijd zijn we met een team onze uren aan het besteden op een enorm interessante opdracht. Beursgenoteerd bedrijf, ons werk strict vertrouwelijk. Maar googlen brengt info, dus zou ik vooral even doen, scheelt mij weer stukje typen, want… ik heb het druk. Druk met data opvragen, analyseren, vragen stellen aan management, rapport schrijven, en verder? Verder is er weinig, weinig tijd voor vrienden, leuke dingen doen. Na, toch even weekendje tussendoor Cobenhavn aangedaan, erg genoten! Maandag direct weer aan de bak, en dus was het weekend-gevoel wel redelijk snel weer gevlogen.

Maar waar is waar: dit is nu mijn ding, veel horen, veel zien, en dus veel leren! Zo jammer dat ik inhoudelijk weinig kwijt kan, maar geloof me, dit is echt interessant. Denk dat ik nog niet eerder een periode met zo’n stijle leercurve heb meegemaakt. Kap even, deze cliché. Maar daarom is het ook een cliché, nietwaar?

Deelmoment

Dat is ook TS… Zeiden ze al vantevoren, dat de kerstdiners er zijn om nooit te vergeten… Nu denk ik dat daarmee voornamelijk spreekwoordelijk de gezelligheid wordt bedoeld, want ik kan u vertellen, dat vele van mijn collega’s dit kerstdiner al zijn vergeten. Of in ieder geval enkele episodes van deze avond.

Wat een leuke avond was dit. En dat is dan toch waar, deze zal ik niet snel vergeten. Het is nu maandag, 14.05 uur, en nog steeds komen er anekdotes van de avond naar boven, begint een collega over wat er gebeurde, of vraagt een collega wat er ook alweer gebeurde. Het was al gaaf met binnenkomen, Loods 6 op KNSM-eiland was geheel aangekleed in idyllisch winterlandschap, champagne, fijne amuses, waanzinnige oesterbar en fotograaf om dit spektakel vast te leggen. En had ik al verteld wat het thema was? ‘Night of the Stars’. Voor mij de eerste keer een KPMG-kerstdiner, houd je maar gewoon een beetje op de achtergrond dan. Dus kies ik voor een mooie jurk, geen gala, maar wel op sjiek. Haartjes gekapt, nageltjes gelakt, hakken aan, gympen mee (voor de zekerheid). Nu maar hopen dat ik niet overdressed ben. Overdressed?! Volledig de plank mis: iedereen was in waanzinnige outfit, van trouwjurk (ster Kate, van Will) tot astronaut (ster uit Ruimte), van New Kid (ster uit Maaskantje) tot JTravolta (ster uit Grease) en de organisatie was team ABBA (gewoon Sterren). Sta ik daar. Met allerhande verkleed-ideeën thuis in de kast. Zodra de foto’s beschikbaar zijn, zal ik deze delen, voor zover de beelden dit toestaan.

Het wow-moment kwam met openen van de deuren waarachter twee enorme tafels klaarstonden volledig gedekt met kaarsen en kerststukken. Het diner was fijn, de wijn was fijn, de band was fijn, en de tafelgasten rondom mij waren fijn. Waanzinnig leuk om de vrouwen achter de mannen te ontmoeten. Awards werden uitgedeeld voor uitzonderlijke prestaties, waarbij ik de prijs nét misliep in de categorie Grootste Brokkenpiloot (lees blog rondom fiets-ongeval). Mooi dat deze voor mijn getornde kin werd weggekaapt, hoewel volledig terecht wegens brokken maken ín de parkeergarage kantoor KPMG Amstelveen, hoe krijg je het voor elkaar…?

Tot zover het kerstdiner. Meer kan ik helaas niet kwijt.

Sesam open u

Zo kan het ook gaan: rust om te bloggen tijdens werkuren. Na twee weken studeren, geloof het of niet, ben ik helemaal klaar voor een nieuw project (en helemaal klaar met studeren). Thuis check ik de planning, en ja hoor, alles komt goed, morgen meteen beginnen aan een opdracht! Dus studieboeken de kast in, computer in de aanslag, wekker weer ingesteld, en vroeg naar bed.

Een kort telefoontje naar de associate director-in-charge leert me dat dit een buy-side due diligence wordt, voor een niet nader te noemen private equity partij. Klant heeft al een bod uitgebracht, maar target had hier een iets ander idee over. Nu heb ik weinig kennis over de inhoud van dit proposal, maar kan me zo voorstellen dat het bod te laag was. Tja, als de klant het target graag wil aankopen, maar met meer geld over de balk moet komen, dan willen ze meer informatie, dat is logisch. En daar komen wij aan de beurt. Want op basis van die informatie gaan wij (proberen) helder inzicht te geven in de werkelijke prestaties van de onderneming. Deze analyse vormt de basis van advies waarmee de klant aan de slag kan om met een nieuw bod te komen.

En daar zit precies de crux, of moet ik zeggen rust? Want die informatie, die moet beschikbaar gesteld worden. Doorgaans via een dataroom, zo ook in deze. Sesam open u, want dan kunnen wij aan de slag. En geloof me, ik heb er zin in!

quasi advent dag -12

Deze week is kerstpakkettenweek. Hoewel daar ook de crisis toeslaat herken je dit nog wel. Je weet wel, de week waarin je mensen op straat ziet, die dan proberen zo’n véél te groot pakket (mét reclametekst van werkgever) op de fiets mee te krijgen. Of op de tram of bus staan te wachten met een bescheiden tasje (mét reclametekst van werkgever) waarvan je zeker weet dat er een iPad of fles wijn in zit. Inhoud is afhankelijk van het kaliber werkgever, uiteraard.

Nu werken wij voor KPMG. En zij doen het dit jaar anders. Lees (ik citeer): “… een interactief kerstspel, dat belooft garant te staan voor een ouderwets gezellige avond… Laat je verassen!”
Ik noem het: De Uitdaging.
Laat me beginnen bij het begin. Geen gehannes en gesleep, want ze doen aan thuisbezorging. Wat héérlijk: kom je thuis staat er een pakket, zó groot! (zonder reclametekst van werkgever). Toch meteen de afzender geraden, het is immers kerstpakkettenweek. Zo nieuwsgierig als een klein kind begin ik het plakband van de doos af te trekken, en vind ik eerst het kaartje met tekst, bla bla bedanken voor je inzet, bla bla, nah, hup, verder, ik zie een grote rode pluchen zak en een klein doosje. Ik begin met het doosje. Een dobbelsteen, en nog een kaartje. Er begint me iets te dagen. Het kaartje blijkt de uitleg en spelregels van het dobbelspel te zijn. En je raadt het al: de grote rode pluchen zak zit VOL met cadeautjes. Om te delen met je dierbaren.
Goed. Even recapituleren. Veel begrijp ik, en dat is dat het kerstpakket de ultieme kerstgedachte vertegenwoordigt. Ook dat dit een groots gebaar van dank is voor de inzet van het afgelopen jaar. Maar heeft de werkgever wel rekening gehouden met de timing van kerstpakkettenweek? Dat de grote rode pluchen zak met onuitgepakte cadeautjes nog zeker 12 dagen moet blijven staan om enkel naar te kijken? Nu lijkt dit kerstpakket een beetje op een quasi-advent kalender. Iedere dag géén pakje openen, niet de keuze hebben de inhoud meteen in je mond te stoppen, of te bewaren in een blikken trommeltje om aan het eind van de maand alles in één keer te kunnen verorberen. Wacht even, realiseer ik me ondertussen dat dat misschien wel een ultieme kerstgedachte is, om de gespaarde inhoud van het blikken trommeltje te kunnen delen met je dierbaren?…

Dat bedoel ik dus. Een Uitdaging. Want ik geef toe, heel open en eerlijk, dat mijn nieuwsgierigheid groot is. Ik lijk wel weer even een klein kind. Of is het ook hebzucht? Ai. Wat naar. Een innerlijk conflict. Maar niet voor niks zijn er tegenhangers van zonden: deugden. En toch zijn het de deugden die de overhand hebben in dit conflict. Zo noem ik liefde, geloof, wijsheid, gematigdheid en standvastigheid. (zoek ik nog even naar rechtvaardiging en hoop die zouden schuilen in de achterliggende gedachte van het KPMG kerstpakket?).
Het is de kerstgedachte die overheerst.

Het belooft een prachtige tijd te worden, dank KPMG!